De ezeltjes

 

Na een kleine powernap in de bus kwamen we aan bij de Ezelboerderij Elza en Valère. Daar stonden onze 4 vrienden en 1 vriendin ons op te wachten. 

Het weer was niet opperbest, maar dat is voor ons geen reden om niet te werken of te chillen! Een beetje nat kunnen we wel aan!

Alweer ontzettend trots op iedereen, maar vooral op Thorben die zijn grenzen echt verlegt. 

Stallen en weide uitmesten, vegen, hooi geven, ezels kammen, onze harige vrienden knuffelen... 

En als toetje, een lekkere harde snee brood.

Blij weerzien van Omer

 

Iedereen keer er naar uit om nog eens naar Omer te gaan. Eindelijk was het vrijdag zo ver. 

Het was een enthousiast weer zien van beide kanten. Omer zag er heel goed uit. Hij kon alweer rond lopen en zot doen. Hij moet wel nog voorzichtig zijn, maar het was al veel beter dan de vorige keer. Toen bleef hij enkel in zijn mandje zitten. Maar nu was hij speels en kwispelde hij van blijdschap om zijn klasvrienden terug te zien. 

Het deed ons allemaal deugd om hem weer eens te kunnen aaien en knuffelen. 

Je bent onze allerbeste vriend, Omer!

Nooit vergeten!