Jarenlang was Omer onze trouwe lieve klasvriend. Omdat hij geen kracht meer heeft in zijn achterste pootjes, kan hij niet meer meekomen naar school. Omer blijft nu eigenlijk altijd thuis. Hij rust veel in zijn mandje. Vandaag gingen we afscheid nemen van Omer. Hij was heel blij om ons te zien. Hij kwispelde met zijn staart en kwam iedereen een goeie dag zeggen. Het was feest voor Omer want hij kreeg van iedereen een snoepje en heel veel knuffels en zoentjes. Wat waren we blij om hem terug te zien.
.jpg)
